حلقۀ کوچکی در زنجیره بی انتهای مرگ و زیستن با توقف کوتاهی در راه ممتدِ بودن؛ همه سرگذشتم این است... + نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد ۱۳۹۶ساعت 1:55 توسط انوبیس |

راه همواره به مقصد می رسد؛ اگر با راه همراه شوم هم راهم هم رسیدن... + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 21:57 توسط انوبیس |

ما هیچگاه خود را بی واسطه در نمی یابیم؛ ما خود را همچون «دیگری» تجربه می کنیم... + نوشته شده در سه شنبه شانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 22:59 توسط انوبیس |

ترور، جزمیت گلوله شده است...هر جزمیتی شلیک گلوله ای است... + نوشته شده در چهارشنبه هفدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 22:44 توسط انوبیس |

در خاموشی موقر اشیا، خردی هست که چون نگاهی خیره انسان را می آزارد... + نوشته شده در پنجشنبه هجدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 16:33 توسط انوبیس |

تاریخ، بهشت را ناممکن می کند...

خاطرات زمان های منجمد شده اند؛ برای بازخوانی شان باید تا مغز استخوان لرزید... + نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۹۶ساعت 16:14 توسط انوبیس |

جنگ مرگ و زندگی برنده ندارد؛ هر دو تنها تکه ای از معمای کلان بودن اند... + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:28 توسط انوبیس |

بودن، چنان شگفت چنان شگفت چنان شگفت است که تنها با خودفریبی روزمرگی، تحمل پذیر می شود... + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 14:24 توسط انوبیس |

نقابها یک ویژگی مشترک دارند: من را پشت ایهام من-نامن پنهان می کنند؛ ما را از سماجت مدرن من بودن در غیاب سنت-معنا دهنده های بزرگ نجات می دهند... + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 15:23 توسط انوبیس |

آیین مدرن پرستش شخصیت، نخستین گام معنا باختگی است...

دلهره هر پرسشی را به پرسشی غایی تبدیل می کند...

درد زمین را فهمیدن_در اینجا بودن در حالیکه یک قدم مانده به آنجا اضطراب تاریک تنها بودن پلنگ آسا تنت را می درد_ سرآغاز فرزانگی است... + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:18 توسط انوبیس |

گنگ بودن_ابهام نازدودنی زیستن_ زبان ترجمه ناپذیر مرگ است...

درمانده کسی است که سنگ سیزیف را داوطلبانه می غلتاند تا از مردن برهد... + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:24 توسط انوبیس |

چه قماری است که نتوانی از راهی که رفته ای برگردی...

حیرت، سرآغاز فلسفه نیست؛ پیامد آن است...

سکوت چیست جز ناامیدی از جستن پاسخ...

زندگی قماری است جانفرسا و در دو سوی این قمار، مرگ نشسته است... + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 17:48 توسط انوبیس |

القاعدة الأولى: إن الطريقة التي نرى فيها الله ما هي إلا إنعكاس للطريقة التي نرى فيها أنفسنا، فإذا لم يكن الله يجلب لنا سوى الخوف والملامة فهذا يعنى أن قدرً كبيراً من الخوف والملامة يتدفق لقلوبنا، أما إذا رأينا الله مُفعماً بالمحبة والرحمة فإننا نكون كذلك. القاعدة الثانية: إن الطريق إلى الحقيقة يمر م